Is cuimhin liom an chéad uair a mhothaigh mé an ‘scaoll’ sin. Bhí mé ag siúl síos Sráid Grafton i mBaile Átha Cliath, an ghrian ag taitneamh, agus go tobann shíl mé go raibh mo ghuthán caillte agam. Preab mo chroí. Thosaigh mé ag cuardach go fiabhrasach i mo phócaí, i mo mhála, ag mothú tonn imní ag teacht tharam. Ní raibh sé caillte ar chor ar bith, ach bhí sé i bpóca eile. Ach an mothú sin... an eagla sin a bheith scartha ó mo ghléas, sin an Nomophobia i mbun gnímh. Agus nílim i m'aonair.
Sa lá atá inniu ann, is deacair saol a shamhlú gan ár bhfóin chliste. Tá siad ina n-uirlisí cumhachtacha, ag ceangal linn leis an domhan, ag cabhrú linn le hobair, le siamsaíocht, agus le cumarsáid. Ach mar is amhlaidh le haon rud cumhachtach, tá teorainn leis an méid is féidir linn a láimhseáil. Cathain a éiríonn an uirlis ina máistir? Cathain a athraíonn an áisiúlacht ina spleáchas? Táimidne ag NomoPhone, mar phríomhimreoir Eorpach sa chomhrac ar son gléasanna athchóirithe agus a mbuntáistí, ag creidiúint go láidir i gcaidreamh sláintiúil leis an teicneolaíocht. Ní hamháin go bhfuil muid ag tairiscint roghanna inbhuanaithe, ach táimid ag iarraidh feasacht a ardú faoin gcaoi a n-úsáidimid ár ngléasanna.
Thaitin an t-alt leat?
Roinn é agus beidh tú mar an chara cliste leis an athchóiriú — gan seanmóireacht, geallaimid.
Roinn é — cabhraigh le daoine eile teicneolaíocht athchóirithe ardchaighdeáin a fháil amach.